 Nepal |
De Everest trek Is een van de mooiste wandeltochten die ik tot nu heb gelopen. Het mooiste aan deze route is de afwisseling, je loopt namelijk van uit het lager gelegen binnen land naar de hoogste berg ter wereld. Hierdoor moet je over alle bergkammen die er tussen lig dit houdt tijdens het lopen in dat je veel stijgt en daalt. In de aanloop is het vooral trapjes lopen, hoogtes van de treden zijn tussen de 20 a 50 cm. Dit heeft als consequentie dat je knieën het zwaar hebben, vooral als je met eigen bagage loop. Wandel stokken zijn om deze rede zeer aan te raden.
Onder weg loop je vooral door hele keten van sawa's, de terrassen zijn smal door de steilte van de bergen. Men verbouwd hier allerlei granen en kool soorten ook broccoli kennen ze hier. De mensen leven in mooie stenen huisje/hutjes die in oktober voor de feesten geschilderd worden. Wit en licht blauw zijn hier veel gebruikte kleuren. De mensen hebben hier gemiddeld 3 kinderen. De dieren zoals koeien en kippen lopen vaak los rond wat een mooi geheel geeft met dit land. Honden en katten zijn hier ook, ze worden vaak niet als huisdier beschouwd. Hierdoor zien ze er niet altijd even fris uit. De meeste kun je overigens wel aaien maar dat je vlooien krijgt is niet uitgesloten. Onder het lopen zul je veelvuldig een loop brug over moeten deze kunnen wel een beetje oud zijn. Sinds de laatste jaren zijn ze bezig er een stel te vervangen en nieuwe aan te legen.
Het weer onder weg kan zeer verschillen, in oktober kun je in de lage gebieden nog wel eens een stevig bui krijgen van enkele uren. Hoger geeft dit sneeuw. Hierdoor kunnen sommige stukken behoorlijk glad worden. Op mijn reis heb ik 3 dagen van de 30 regen gehad. Dit is 10 % dus dat mag de pret niet drukken. Als de zon een maal schijnt is het zaak om je goed in te smeren want de paden liggen goed in de zon en in oktober is het er boven de 20 graden. Je kunt tot hoog gelegen gebieden overdag goed af met alleen een T-shirt met lange mouwen. In de loop van de middag is een dunne fleece of jas lekker. Voor de hoger gelegen gebieden 3000 + is het s'nachts onder of tegen het vriespunt. S'ochtens is het wel koel maar na een paar uur kunnen de truien uit en loop je in een dunne fleece of thermo. Voor gebieden boven de 4000 meter is het haast niet te vorspellen het weer de ene dag is het koud zelf met zon de ander dag weer wat warmer. Aan het eind van de dag hier zijn handschoenen en mutsen een must.
Deze temperaturen versterken alleen nog maar meer de omgeving om je heen. De bergen om je heen torenen nog eens twee tot drie duizend meter boven je uit. Het gevoel dat je niets bent in deze omgeving is overweldigend. Op het voor ons hoogst gekomen punt 5018 meter in Lobuche voelde als het eind van de wereld. Zeker na 14 dagen wandelen. |
